ผลงานของ เรืองชัย ทรัพย์นิรันดร์ ปกอ่อน กระดาษธรรมดา พิมพ์ครั้งแรก ตุลาคม 2520 สนพ.ประพันธ์สาส์น หนา 178 หน้า

***ปกมีมอมแมมเล็กเล็กน้อย,กระดาษเหลืองเป็นจ้ำๆ บางหน้า,สันมีรอยถูกพ่นสีแดงจากสายส่งหนึ่งแถบ เริ่มเหลืองและมีรอยเปื้อนที่สันด้านล่างเล็กน้อย***

“เรื่องสั้นชุดไอ้เณร อีกมุมหนึ่งของชีวิตพลทหาร...
เสียงรถถังคันใดคันหนึ่ง ที่พลขับคงลืมดับเครื่องก่อนจะกระโดดลงมาดูเหตุการณ์ ครวญครางมาแว่วๆ แต่เย็นเยือกเข้าไปในหัวอกของพวกเราทุกคน ไอ้ชา...ไอ้ชาตายแล้ว ก็เมื่อกี้นี้มันยังเอาช้อนเคาะหัวข้าพเจ้าเล่นตอนที่เข้าแถวรอตักข้าวอยู่นี่นา สภาพศพที่พวกเขาเห็น ยังความสยดสยองและเศร้าสลดใจจนบอกไม่ถูก ยิ่งเมื่อจ่าเบ็นได้สติกระโดดขึ้นไปติดเครื่อง แล้วออกรถเดินหน้าช้าๆ สายตาของเราทั้งหมดก็พุ่งไปจับจ้องอยู่ที่สายพานมฤตยูข้อนั้นเป็นจุดเดียวกัน แม้จนบัดนี้ ตราบจนกระทั่งแผ่นดินกลบหน้า ข้าพเจ้าสาบานได้ว่า จะไม่มีวันลืมวินาทีที่สายพานเหล็กข้อนั้นค่อยๆ เขยื้อนตัวออกจากใบหน้าของไอ้ชาอย่างช้าๆ ได้เลยเป็นอันขาด...ตอนนั้นมันจะฝันบ้างหรือเปล่าหนอ? ฝันว่ากำลังนอนซบบนตักแม่ผู้ชราของมันที่คร่ำครวญถึงให้พวกเราฟัง...”