ประเภทปก ปกอ่อน
กระดาษ ธรรมดา
พิมพ์ครั้งที่ 7
ปีที่พิมพ์ พ.ศ.2505
จัดพิมพ์โดย โรงพิมพ์คุรุสภา
หนา 190 หน้า
ขนาด 130x180 มม.
สภาพหนังสือ:ปกถลอก มีลายเซ็นต์เจ้าของเดิม และมีรอยแหว่งกลางปก มีรอยยับเล็กน้อยตามภาพ , กระดาษเหลืองตามขอบ และ เป็นจ้ำเหลืองประปรายบางหน้า ช่วงต้นเล่มถลอกตรงกลางเล็กน้อย , สันหนังสือเหลือง และเป็นจุดเหลืองประปราย
รายละเอียดเพิ่มเติม
เรื่องพระลอ เป็นนิทานพื้นเมืองทางอาณาเขตลานนา (คือภาคพายัพ) นักปราชญ์แต่งเป็นกลอนลิลิตขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น ราวระหว่าง พ.ศ.1991-2076 ก่อนรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเจ้า เพราะหนังสือจินดามณีที่พระโหราธิบดีแต่งในรัชกาลนั้น ได้คัดเอาโคลงลิลิตพระลอในบทที่ 30 ไปใช้เป็นแบบโคลง 4 สุภาพ ซึ่งตำราโคลงชั้นหลัง ๆ ได้อ้างโคลงบทนี้เป็นเยี่ยงอย่างตามกันมาจนถึงตำราฉันทลักษณ์สยามไวยากรณ์...
..เสียงฤาเสียงเล่าอ้าง อันใด พี่เอย
เสียงย่อมยอยศใคร ทั่วหล้า
สองเขือพี่หลับใหล ลืมตื่น ฤาพี่
สองพี่คิดเองอ้า อย่าได้ถามเผือ...
หนังสือลิลิตพระลอ นั้น นับได้ว่าเป็นลิลิตเรื่องเอก เป็นที่นิยมยกย่องมากในหมู่นักวรรณคดี และนักอ่านถือกันว่าเป็นยอดของลิลิต และเป็นตำราของหนังสือลิลิตในยุคต่อมา


This website uses cookies (Learn more) and has a privacy policy (Learn more).



