รายละเอียดสินค้า บทเสภาเรื่อง พญาราชวังสัน กับ สามัคคีเสวก ที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงพระศพพระนางเจ้าสุวัทนาฯ
บทเสภาเรื่อง พญาราชวังสัน กับ สามัคคีเสวก ที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงพระศพพระนางเจ้าสุวัทนาพระวรราชเทวีในรัชกาลที่ 6
พระราชนิพนธ์ของ สมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทร มหาวชิราวุธ พระมงกุฎเกล้าเจ้าแผ่นดินสยาม
ประเภทปก อ่อน
กระดาษ ปอนด์ พร้อมภาพแทรกฝีมือของ มหาเสวกตรี พระยาอนุศาสน์จิตรกร (จันทร์ จิตรกร คุณตาของ สมัคร สุนทรเวช)
ปีที่พิมพ์ พ.ศ.2468
หนังสือที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงพระศพ พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี ในรัชกาลที่ 6 ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส วันเสาร์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ.2529
จำนวนหน้า ประมาณ 100 หน้า
ขนาด 145x215 มม.
สภาพหนังสือ:ปกมอมแมม เป็นจ้ำเหลืองประปราย ตามภาพ , ใบรองปกมีรอยเปื้อนเล็กน้อย , สันหนังสือเป็นจุดเหลืองประปราย , ตัวเล่มภายในสภาพค่อนข้างดี
รายละเอียดเพิ่มเติม:
พระราชนิพนธ์ 2 เรื่องนี้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พิมพ์พระราชทานแด่ เจ้าจอมสุวัทนา เพื่อแจกในงานฉลองวันเกิด ณ วันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2468 และได้ทรงแถลงพระบรมราชาธิบายไว้เมื่อพิมพ์ครั้งแรกดังนี้
เรื่อง พญาราชวังสัน นั้น ข้าพเจ้าได้เอาเรื่อง โอเทลโล ของ เชกส์เปียร์เป็นหลัก แต่แต่งเป็นบทละครนอกอย่างไทยเรา และแปลงนามบุคคลในเรื่องเป็นไทยทั้งหมด ...ส่วนบทเสภานั้น ข้าพเจ้าได้แต่งขึ้นภายหลับง โดยดัดแปลงบทละครให้เหมาะกับที่จะขับเป็นเสภา และแต่งบทส่งลำเติมขึ้นใหม่บ้าง บทเสภาได้แต่งไว้เริ่มแต่พญาราชวังสันปรารภถึงการจะไปรบและคิดถึงบัวผัน จนถึงยกทัพและเรือออกเดินทางทะเลเท่านั้น เพราะตอนรบจะใช้ขับเป็นเสภาก็คงไม่เพราะหรือเข้าทีเลย...
...เหตุที่จะแต่งบทเสภา สามัคคีเสวก นั้นคือ เมื่อปี พ.ศ.2457 เมื่อข้าพเจ้าออกไปพักผ่อนอิริยาบถอยู่ที่พระราชวังสนามจันทร์ ได้มีข้าราชการในราชสำนักผลัดเปลี่ยนกันจัดอาหารเลี้ยงดูกันทุกๆวันเสาร์ และเมื่อเลี้ยงแล้วมักจะมีอะไรดูกันเล่นอย่าง ๑ โดยมากผู้เลี้ยงได้หาภาพยนตร์ไปฉายดู และได้ดูหลายๆวันเสาร์ติดๆกันก็พากันออกเบื่อจึงได้คิดเปลี่ยนเป็นมีการเล่นอย่างอื่นๆบ้าง ฉะนั้น เมื่อจวนจะถึงคราวที่เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดีจัดเลี้ยง เจ้าพระยาธรรมาฯ ได้ขอให้ข้าพเจ้าคิดหาการเล่นสักอย่าง๑ ข้าพเจ้าจึงได้ผูกระบำ สามัคคีเสวก ขึ้น ระบำที่กล่าวนี้ได้เล่นตามแบบใหม่เป็นครั้งแรกกล่าวคือไม่มีบทร้องเลย มีแต่หน้าพาทย์ประกอบกับท่าระบำเท่านั้น คราวนี้รำพึงขึ้นว่า ในเวลาพักระหว่างตอนแห่งระบำนั้น ครั้นจะให้พิณพาทย์บรรเลง พิณพาทย์นั้นก็ได้ตีเหน็ดเหนื่อยตลอดเวลาที่เล่นระบำ ควรให้พิณพาทย์ได้พักหายเหนื่อยบ้าง ข้าพเจ้าจึงตกลงแต่งบทเสภาขึ้นสำหรับขับระหว่างตอน ..
รีวิว (2)
Customer
10/12/2560 13:51
คุณภาพสินค้าดีมาก
Customer
10/12/2560 13:51
คุณภาพสินค้าดีมาก