ดอกหญ้าสีชมพู

รวมบทกวีของ จินตนา ปิ่นเฉลียว 

ประเภทปก อ่อน

กระดาษ ธรรมดา

พิมพ์ครั้งที่ 1

ปีที่พิมพ์ พ.ศ.2518

สำนักพิมพ์ มงคลการพิมพ์

จำนวนหน้า 175 หน้า

ขนาด 130x185 มม.

สภาพหนังสือ:ปกมอมแมม ถลอก ยับ แหว่ง มีรอยหนอนเจาะ เล็กน้อยตามภาพ , ใบรองปก-หลังปก เป็นจ้ำเหลืองประปราย , ปกรองมีลายเซ็นต์เจ้าของเดิม , กระดาษเหลืองเข้มตามขอบ ช่วงต้น-ท้ายเล่มมีรอยหนอนเจาะเป็นรูประปราย มีรอยเปื้อนคราบน้ำตามขอบเล็กน้อยบางหน้า , สันหนังสือเหลืองเข้ม และเป็นจุดเหลืองประปราย

 

รายละเอียดเพิ่มเติม:

สำหรับบทกลอน ดอกหญ้าสีชมพู เล่มนี้ ถือว่าเป็นงานกวีชิ้นแรกของจินตนา ปิ่นเฉลียวที่ได้ตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม

...เราโดยสารกาลเวลามานานมาก 

มาจากฟากฝันไสวแห่งวัยสาว 

ซึ่งหวังโล้รุ้งเดือนขึ้นเยือนดาว 

เพียงเพื่อก้าวพลาดพลัดจมปัถพิน

แล้วมีหนึ่งดอกหญ้าแย้มมาปลอบ 

กลีบบางบอบนุ่มนวมชวนถวิล 

คนผิดหวังจะคว้าประสาชิน 

แหงนจากดินเห็นดอกหญ้าไกลกว่าปอง...

 

จินตวีร์ วิวัธน์ ก็คือนักเขียนหญิงนาม จินตนา ปิ่นเฉลียว เกิด 6 เม.ย. 2485 ที่โรงพยาบาลศิริราช เสียชีวิต 24 พฤษภาคม 2531 ได้ชื่อว่าเป็นกวีหญิงฝีปากกล้า นามปากกา "วิวัธน์" คือชื่อของบิดา วิวัธน์ ปิ่นเฉลียว ซึ่งเคยเป็นนักเขียนบทละครร้อง ก่อนจะผันมาเป็นช่างไฟฟ้า จินตนา ปิ่นเฉลียว เป็นลูกคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 3 คน ปกรณ์ และวาทิน ปิ่นเฉลียว เดิมอยู่กับครอบครัวที่จังหวัดลำปาง แต่เมื่อจบชั้นมัธยมฯ 6 (แบบสมัยเก่า) จึงย้ายมาเรียนต่อที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ในกรุงเทพฯ เรียนจบมัธยมฯ 8 เมื่อปี พ.ศ.2500 สอบได้เป็นที่ 3 ของประเทศ แล้วเข้าศึกษาต่อที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาฯ จบเมื่อปี 2506 จากนั้นจึงเข้าทำงานเป็นข้าราชการกองพลังงาน สำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อปี 2506 ประวัติด้านงานเขียน เริ่มเขียนกลอนตั้งแต่อายุ 10 กว่าปี และส่งผลงานไปยังนิตยสารเด็กสม่ำเสมอ ในช่วงที่อยู่มัธยมฯ 3 ผลงานได้ตีพิมพ์ในนิตยสารชัยพฤกษ์และดรุณสาร เคยได้รับรางวัลที่ 2 จากการประกวดบทสักวาในนิตยสารชัยพฤกษ์ ส่วนงานด้านร้อยแก้ว เริ่มต้นด้วยการเขียนเรื่องสั้นลงพิมพ์ในคอลัมน์สำหรับเด็ก หนังสือพิมพ์สารเสรี และเคยได้รับรางวัลโบว์สีฟ้า จากการประกวดเรื่องสั้นของนิตยสารสยามสมัย อย่างไรก็ตาม นักเขียนจินตนา ถนัดเขียนบทกลอนมากกว่าร้อยแก้ว มีผลงานแพร่หลายตามนิตยสารอยู่เสมอ สมัยที่เรียนเตรียมอุดมฯ โดยในปี 2505 ชนะการประกวดชุมนุมกลอนชาวบ้านทางโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 และปี 2514-2515 ได้รับรางวัลทางมูลนิธิจอห์น เอฟ. เคนเนดี้ สองปีซ้อน จากผลงาน "นิราศพระอาราม" และ "อยุธยาวสาน" ปี 2523 ผลงาน "เพลงมนุษย์" ได้รับรางวัลชมเชยจากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือประเภทกวีนิพนธ์ และปีต่อมา "ศรีจุฬาลักษณ์" ได้รับรางวัลชนะเลิศ" จากการประกวดรายการเดียวกัน สำหรับนามปากกา จินตวีร์ วิวัธน์ เริ่มใช้เมื่อปี 2518 ช่วงเดียวกับที่พี่น้องปิ่นเฉลียวเริ่มจัดทำนิตยสารรายเดือนต่วยตูนพิเศษ และมอบให้จินตนาเป็นบรรณาธิการ นำเสนอเรื่องราวลึกลับอิงไสยศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ดำรงตำแหน่งจนถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งภายในตับ หลังจากที่ วินัย ภักดีชายแดน สามีสิ้นชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุเพียงสองปีกว่า ในช่วงเวลาสิบปีที่ใช้นามปากกานี้ ทำให้จินตนาเป็นที่ชื่นชอบของแฟนๆ ผู้อ่าน อย่างกว้างขวาง บรรดานิตยสารชั้นนำต่างต้องการตัว ไม่ว่าเครือบางกอก-ทานตะวัน หรือสกุลไทย-หญิงไทย จนไม่ค่อยมีเวลาสร้างผลงานด้านบทกวี จินตวีเคยให้สัมภาษณ์ว่า ที่มาเขียนเรื่องลึกลับเพราะ พี่ชาย วาทิน ปิ่นเฉลียว หรือต่วย จากหนังสือ ต่วยตูน ชอบอ่านหนังสือประเภทนี้มาก และจะแอบเก็บไว้เป็นอย่างดี กลัวน้องจะหยิบมาอ่าน เพราะรู้ว่าเป็นคนกลัวผี แต่จินตนาพยายามแอบขโมยอ่านทุกเรื่อง แม้ว่าจริงๆ จะเป็นคนกลัวผี ซึ่งเป็นข้อดีของนักเขียนที่เจาะจงเฉพาะแนวลึกลับและผีสาง เพราะเวลาบรรยายความรู้สึกกลัวจะใกล้เคียงกับตัวเอง ข้อมูลเพิ่มเติม จินตวีร์ วิวัธน์ มีนามปากกาอื่นอีก ได้แก่ ก่ำฟ้า เฟือนจันทร์ , จินตนา ปิ่นเฉลียว ฯลฯ ผลงานที่เป็นนิยายแนวลึกลับ ได้แก่ หลอน ,ศีรษะมาร, อมฤตาลัย, มาแต่หิมพานต์,มนุษย์ชิ้นส่วน, มฤตยูเขียว และที่เป็นแนววิทยาศาตร์กึ่งแฟนตาซี ก็มีเช่นเรื่อง กึ่งหล้าบาดาล ข้อมูลจาก http://www.matichon.co.th/youth/youth.php?tagsub=031113&tag950=03you30070136&show=1