ภัยรักของจันจลา

พระนิพนธ์ ใน พระนางเธอ ลักษมีลาวัณ ปกแข็ง กระดาษธรรมดา พิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ.2497 สนพ.บรรณาคาร หนา 791 หน้า

***ปกถลอกมีรอยกระแทกตามขอบๆ,กระดาษเริ่มเหลืองเก่าเป็นจ้ำๆและจุดๆกระจายตามอายุหนังสือ***

"พระนางเธอลักษมีลาวัณ พระนามเดิม คือ หม่อมเจ้าวรรณพิมล วรวรรณ และต่อมาได้รับโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักษมีลาวัณ ประสูติเมื่อวันที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๔๒ ณ วังวรวรรณ ตำบลแพร่งนรา ทรงเป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ กับ หม่อมหลวงตาด มนตรีกุล มีพระนามเรียกกกันในหมู่พระญาติว่า "ติ๋ว"

ด้วยเหตุที่ทรงสืบสายพระโลหิตแห่งความเป็นศิลปินจากทั้งพระบิดาและพระมารดา คือ พระบิดา ทรงมีพระปรีชาสามารถเป็นเลิศด้านอักษรศาสตร์ ทรงเป็นทั้งจิตรกร จินตกวี นักแปล และนักประพันธ์ ทรงมีผลงานพระนิพนธ์ทั้ง โคลง กลอน และบทละคร ตลอดจนทรงเป็นเจ้าของคณะละคร ปรีดาลัย ซึ่งมีชื่อเสียงที่สุดในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถึงกับทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แสดงถวายในงานรับรองพระราชอาคันตุกะเสมอ

ส่วนพระมารดา สืบเชื้อสายมาจาก พระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษ์มนตรี ซึ่งทรงเป็นกวีคู่พระทัยในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย อีกทั้งทรงเชี่ยวชาญงานด้านการละคร ได้รับความไว้วางพระทัยให้เป็นผู้คิดท่ารำ ทำนองร้อง ให้เข้ากับบทพระราชนิพนธ์

พระนางเธอลักษมีลาวัณ จึงทรงมีพระทัยรักและความสามารถเชี่ยวชาญทั้งด้านอักษรศาสตร์ที่สำคัญที่สุดในยุคนั้น

พระนางเธอลักษมีลาวัณ ทรงเป็นพระมเหสีในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ และทรงพ้นฐานะ "นางใน" เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต ในวันที่ ๒๕ พศจิกายน พ.ศ. ๒๔๖๘ ถึงแม้จะทรงวิปโยคโศกเศร้า แต่ก็ทรงมีพระสติมั่นในการที่จะดำเนินพระชนม์ชีพตามที่ทรงเห็นเหมาะเห็นควร

พระนางเธอลักษมีลาวัณ เมื่อยิ่งมีพระชนมายุมากขึ้น ก็ยิ่งทรงพอพระทัยในความวิเวกและสันโดษ มักเก็บพระองค์อยู่แต่เพียงลำพังในพระตำหนักลักษมีวิลาศ ไม่มีพระประสงค์จะพบปะสังสรรค์กับผู้ใด

จนเมื่อวันที่ ๒๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๔ ทรงพบกับวาระสุดท้ายแห่งพระชนม์ชีพ โดยถูกคนร้ายลอบปลงพระชนม์ เพื่อปล้นทรัพย์ และพระราชทรัพย์ที่ได้รับพระราชทาน

นอกจากกวีนิพนธ์แล้ว พระนางเธอลักษมีลาวัณ ยังทรงพระนิพนธ์นิยายสมัยใหม่ และแปลนิยายจากต่างประเทศโดยใช้พระนามว่า ปัทมะวรรณพิมล และพระนางเธอลักษมีลาวัณ นวนิยายพระนิพนธ์ที่มีชื่อเสียง และมีผู้นิยมมาก ได้แก่เรื่อง ชีวิตหวาม เรือนใจที่ไร้ค่า ยั่วรัก รักที่ถูกรังแก โชคเชื่อมชีวิต ภัยรักของจันจลา และเสื่อมเสียงสาป เป็นต้น..."