คนขี่เสือ (He Who Rides a Tiger)

ผลงานของ ดร.ภวานี ภัฏฏจารย์ (Bhabani Bhattacharya) แปลโดย ทวีป วรดิลก ปกอ่อน กระดาษธรรมดา พิมพ์ครั้งที่ 3 พ.ศ.2521 สนพ.การเวก หนา 515 หน้า

***ปกถลอก ยับ มอมแมม สันปกโค้งงอตามภาพ,กระดาษเหลืองตามขอบและเป็นจ้ำกระจาย ช่วงต้นเล่มมีรอยแหว่งที่มุมบนขวาเล็กน้อย,สันหนังสือเริ่มเหลืองคล้ำเข้ม***

"ยัชโญปวีต สายด้ายศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นสายใหม่เส้นใหญ่หนา มีรอยควั่นเก้ารอย มันไม่ใช่สายลูกประคำธรรมดา ๆ หากแต่เป็นสัญญลักษณ์อันศักดิ์สิทธิ์ของพราหมณ์ การเอามันมาสรวมนั้นผู้สรวมจะต้องต่อสู้ทางกำลังขวัญจนสามารถพิชิตมันได้ด้วยการหลอกลวงที่น่าพรั่นพรึงอย่างยิ่งในการแสดงตนว่าอยู่ในวรรณะอันสูง สูงสุดในเมื่อตนเองอยู่ในวรรณต่ำต้อยเหลือเกินเมื่อเทียบกัน ไม่มีใครเลยในเบงกอลจะบังอาจกระทำเช่นนี้มาก่อน ภายในจิตใจของกาโลมีแต่ความสงสัยเกาะกุมอยู่ มันจะไปสิ้นสุดลงที่ตรงไหนกันหนอ
ความบังอาจในการแสดงท่วงท่าของพราหมณ์ทำให้เขาไม่สบายใจ ด้วยการแสดงตนเป็นพราหมณ์เช่นนี้ เขาก็ได้สลัดแอกแห่งอดีตอันหนังอึ้งของตนออกไปแล้ว และก็ได้ดูแคลนต่ออดีตอันมีอายุถึงสามพันปีของตนเองให้ต่ำต้อยลงไปด้วย การสรวมสายด้ายศักดิ์สิทธิ์ทำให้ตัวของเขาเองปราศจากรากเง่าแหล่งกำเนิดใด ๆ
กาโลได้ขึ้นควบขับความเท็จไปเหมือนกับว่า มันคือเสือซึ่งเขาไม่สามารถจะลงมาจากหลังของมันได้ ถ้าไม่เช่นนั้นแล้ว เสือก็จะตะครุบตัวเขากินเสีย..."